genot 

niemand zegt tegen mij dat ik moet schilderen

het is er maar 1 en die ben ik

ik schilder omdat ik iets te zeggen heb en dat niet op een andere manier kan doen zeggen

Als ik kon schrijven dan had ik een boek geschreven of een mooie ballade ,maar dat kan ik niet Ik kan schilderen

Geen groter genot dus voor mij dan als er iemand naar mijn werk kijkt  en ik zie dat hij of zij zich dan afvraagt:  wat zie ik nu, wat is dit, wat bedoelt de maker, wat zie ik zelf?

Als hij/zij dan vraagt  wat ik, of beter de kunstenaar bedoelde  en ik antwoord niets omdat het werk  slechts een beeldende vertaling is van zaken waar de kunstenaar zich  mee bezighoudt zonder oplossing, zonder wijze les, zonder pedagogische vertaling.  De kijker humt dan wat en gaat, kijkt verder

Dan heb ik mijn doel bereikt:  De kijker heeft nagedacht, is met zichzelf in gesprek gegaan. Dan weet ik weer waarom ik het gemaakt heb, omdat dit het enige is wat ik kan.  Ik kan niet schrijven of een performance opvoeren, of een speech houden

Daar ben ik blij mee daar haal ik genot uit.  Daarmee laat ik zien dat ik een Zijnde ben