genot
genot
niemand zegt tegen mij dat ik moet schilderen
het is er maar 1 en die ben ik
ik schilder omdat ik iets te zeggen heb en dat niet op een andere manier kan doen zeggen
Als ik kon schrijven dan had ik een boek geschreven of een mooie ballade ,maar dat kan ik niet Ik kan schilderen
Geen groter genot dus voor mij dan als er iemand naar mijn werk kijkt en ik zie dat hij of zij zich dan afvraagt: wat zie ik nu, wat is dit, wat bedoelt de maker, wat zie ik zelf?
Als hij/zij dan vraagt wat ik, of beter de kunstenaar bedoelde en ik antwoord niets omdat het werk slechts een beeldende vertaling is van zaken waar de kunstenaar zich mee bezighoudt zonder oplossing, zonder wijze les, zonder pedagogische vertaling. De kijker humt dan wat en gaat, kijkt verder
Dan heb ik mijn doel bereikt: De kijker heeft nagedacht, is met zichzelf in gesprek gegaan. Dan weet ik weer waarom ik het gemaakt heb, omdat dit het enige is wat ik kan. Ik kan niet schrijven of een performance opvoeren, of een speech houden
Daar ben ik blij mee daar haal ik genot uit. Daarmee laat ik zien dat ik een Zijnde ben